This is not my reflection
20??
 
Giclée print op Hahnemühle FineArt Pearl papier.
Formaat 30x20 cm zonder witrand.
 
Anne-Meike van Willegen (1979) heeft een fascinatie voor de zee. In de serie Coastline staat de kim, de horizon centraal. Op rustige dagen lijkt de zee een choreografie op te voeren. Langzaam rollende golven, uitgelicht door de laagstaande zon, licht en ingetogen. Soms is het water heftig en dreigend. Golven klappen tegen de blokkendam. Weidsheid is een terugkerend thema. Meestal zijn de plekken verlaten en ben je alleen.
 
De foto’s tonen dezelfde plekken maar bij elk bezoek is het landschap anders. Vanwege het weer en het seizoen. De wolken die voorbij gaan en het licht dat andere elementen op een voetstuk zet. De golven van de zee maken golven op het strand. Soms gaan die aanpassingen snel, andere keren verandert er ogenschijnlijk niets. Langzaam, nooit hetzelfde. De duinen veranderen ook van vorm. Vegetatie groeit, sterft af en groeit opnieuw.
 
De aarde onder onze voeten is groots. Haar huid verandert. Keer op keer. Door ingrijpen van de mens, door de natuurlijke elementen. De horizon is consequent in het midden van de foto’s gezet en loopt als het ware door. Naast elkaar wordt de oneindigheid nog zichtbaarder. Wij staan daar aan de rand waar aarde en water elkaar ontmoeten, en worden geconfronteerd met de verhoudingen. De aarde groots en oneindig, de mens klein, en eindig. Oog in oog met onze sterfelijkheid, de kim keer op keer gefotografeerd. Alleen de zee en de lucht, de kust. Twee vlakken die elkaar raken en op elkaar inwerken. Altijd.
 
Website
Instagram